Muhterem kardeşlerim,

1 ve 2.

Bir Sünni veya Şii, bir başka Sünni veya Şii'nin imametine iktida eder. Mezhepler din içindedir, ayrı bir din değildir. Din İslam'dır. İslam birleştirir. Allah'ı bir, peygamberi bir, kıblesi bir, Kur'an'ı bir, Kabe'si bir olanların birbirlerinin arkasında namaz kılmamaları cehalettendir. Cevaz veren âlimler çoktur. Başta İmam Azam Ebu Hanife, İmam Cafer'in arkasında namaz kılmış, ona talebelik yapmıştır. Biri Sünnilerin imamı, diğeri Şiilerin imamıdır. Ama onlar birbirlerini Sünni ve Şii diye damgalamamışlardır. Çağdaş birçok âlim de buna fetva vermiştir. Sünni âlimlerden merhum Trablusgarb imamı Said Şaban, Lübnanlı Sünni âlim Fethi Yeken, Kürdistanlı âlim merhum Şeyh Osman, Hindistanlı âlim Mevdudi, Nijeryalı Âlim Seku ture, Sudanlı âlimlerin hemen tamamı, Yemenli âlim abdülmecid Zındani, Şeyh Karadavi, eski Ezher şeyhi Mustafa el-Meraği ve daha birçok âlim buna kaildir. Başta İmam Humeyni olmak üzere Allame Fadlullah, Ayetullah Hamaney, Ayetullah Muntazeri, Ayetullah Kaşani, Ayetullah Şeriat Medari gibi bir çok Şii alim de buna kaildir.

3. Ehl-i Sünnetin tüm büyük imamları bu konuda şu hükmü verir: EHL-İ KIBLE TEKFİR EDİLEMEZ. Şiiler ehl-i kıbledirler. Tekfir edenlerin imanı tehlikeye girer. Zira bir müslümanı tekfir edene ettiği tekfir döner ve kendini vurur. Efendimizin hadisinde böyle buyurulur.

4. Rafıza, "red etti", "benimsemedi", "yüz çevirdi" demektir. Siyasi mücadeleler sırasında takılmış bir isimdir ve esasen siyasidir. Tıpkı Şii ve Sünni adı gibi. Bu isimler de dini olmaktan çok siyasidir. Sünnilerin içinde sünnet düşmanı, peygamber düşmanı, Allah düşmanı yok mudur? Türkiye'yi hiç mi takip etmiyorsunuz? Türkiye'de peygambere, Allah’a, Kur'an'a düşman olan Sünnileri ne yapalım. Aynı şey Şiiler için de geçerli. Şiiler içinden böyleleri çıkmamış mıdır? O halde şöyle bir tabir yanlış olmaz. Her Sünni ehl-i sünnet değildir. ehl-i sünnet Sünni vardır ehl-i sünnet Şii vardır. Sünnet ehli olmak, peygamberin hayatına benzer bir hayat yaşamaktır.

5. Sahihtir. esasen bu hadis mahkeme hakimleri için söylenmiştir. Müteakiben müçtehidleri de içine alacak şekilde manası genişlemiştir. Müçtehitlerin ictihad farklılıkları rahmettir, zahmet değil. ehl-i Beyt mektebiyle Sünni mektep arasındaki ihtilaflar, Sünni mezheplerin kendi içlerindeki ihtilaflardan daha az değildir.

6. Vahdet farzdır. Tefrika haramdır. Kur'an'ımız "Bu ümmetiniz bir tek ümmettir ve ben de sizin (tek) Rabbinizim" der. Yine "Tefrikaya düşmeyin" der. "Dinlerini parça parça edenleri" kınar, "Nizalaşmayın, başarısız olursunuz, iman kokunuz/rüzgârınız gider" der. "Allah’ın ipine hep beraber sımsıkı sarılın ve tefrikaya düşmeyin" der. Bunlar hep birer Kur'anı emir ve nehiydir. Bu emir ve nehiylere uymayan mümin günahkârdır. Kur'an'ı çiğniyor demektir.

7 Mani taassuptur, cehalettir, şuursuzluktur. başka bir mani yoktur vahdet için. Müslümanlar tefrikaya düşmenin azabını çok yaşadılar hala da yaşıyorlar.

8. O nasıl sual. Bir müslüman bir hıristiyanın ve yahudinin kızını dahi alması caizken, Kur'an buna cevaz veriyorken, Sünni ile Şii birbirine neden ve nasıl kız oğlan veremeyecekmiş? Böyle şey olur mu?

9. Bu mevzuda alimlere çok iş düşmektedir. Âlimler cemiyeti şuurlandıracak, bilgilendirecek, ziyalandıracak.

10. Mezhepçilikten vazgeçmek ve mezhepli olmakla kifayet etmek icap eder. Mezhepli olmak caiz, mezhepçi olmak caiz değildir.

Vesselam